CLASSIC POEMS TRANSLATED | MERLITA LORENA-TARIMAN

DAFFODILS (SA PILING NG MGA BULAKLAK)

(Daffodils by William Wordsworth)

Ako'y gumala na tila mapanglaw na ulap
Na nakatunghay sa mga burol at lambak,
Nang dagli ay aking nasulyapan
Ang lipumpon ng dilaw na bulaklak; 
Sa manggas ng lawa, sa lupi ng kakahuyan,
Wari'y umiindak ang mga ito sa ihip ng hangin.

Masining tila mga bituing maniningning
Nagkikislapan ang mga ito sa sutlang kalawakan,
Bumubuo ng walang hanggang hanay
Kaagapay ng baybaying iginuhit ng lawa,
Laksa-laksang ulo ang tumambad sa aking sulyap,
Tumatayong-tayong, sumasayaw nang buong tuwa.

Ang makikislap na alon ay sumasabay sa indak,
Ngunit di nahigtan ang kanilang kagalakan;
Hindi maiwasan ng isang makata na matuwa rin,
Kapag siya'y nakakatagpo ng ganitong kasayahan:
Ako'y nanood—at nagmasid—ngunit di kaagad nabatid
Kung gaano kahalaga ang hiyas na sa akin ay naihatid.

Mula noon, tuwing ako ay nag-iisa sa pag-idlip
O dili kaya'y nalulungkot at ang diwa'y hungkag,
Dagling gumigiit sa gunita at sa alaala'y bumabalik
Na siyang nakakaulayaw sa oras ng pamamanglaw;
Kapagdaka ang puso ko'y napupuno ng lugod at galak,
At wari ay sumasayaw-sayaw kapiling ng mga bulaklak.
Painting by Jun Impas from his Bighani Art Exhibit, October 2023

DAFFODILS by William Wordsworth

I wandered lonely as a cloud
That floats on high o'er vales and hills,
When all at once I saw a crowd,
A host, of golden daffodils;
Beside the lake, beneath the trees,
Fluttering and dancing in the breeze.

Continuous as the stars that shine
And twinkle on the milky way,
They stretched in never-ending line
Along the margin of a bay:
Ten thousand saw I at a glance,
Tossing their heads in sprightly dance.

The waves beside them danced; but they
Out-did the sparkling waves in glee:
A poet could not but be gay,
In such a jocund company:
I gazed—and gazed—but little thought
What wealth the show to me had brought:

For oft, when on my couch I lie
In vacant or in pensive mood,
They flash upon that inward eye
Which is the bliss of solitude;
And then my heart with pleasure fills,
And dances with the daffodils.

NAMUHAY SIYA SA BULUSANG ILANG

(She Dwelt Among the Untrodden Ways by William Wordsworth)

Siya ay namuhay mag-isa sa bulusang ilang 
	Kalapit ng bukal ng Dove,
Dalagang napag-iwanan, di mapuri’t di maligawan,
	At iilan lang ang kaibigan:

Isang lila sa tabi ng lumuting bato
	Bahagya nang mabigyan ng pansin!
Kasing-rikit ng bituin kapag iisa lamang
	Itong nagluluningning sa langit!

Siya’y hindi kilala’t halos di nalaman
	Kung kailan si Lucy lumisan;
Ngunit’t nang siya’t inangkin na ng puntod, ay
	Saka ko nadama ang kaibhan!
Batis by Cesar Buenaventura, 1961 (artist’s page in Mutual Art)

SHE DWELT AMONG THE UNTRODDEN WAYS by William Wordsworth

She dwelt among the untrodden ways
Beside the springs of Dove,
A Maid whom there were none to praise
And very few to love:

A violet by a mossy stone
Half hidden from the eye!
—Fair as a star, when only one
Is shining in the sky.

She lived unknown, and few could know
When Lucy ceased to be;
But she is in her grave, and, oh,
The difference to me!

BULAKLAK SA BITAK

(Flower In The Crannied Wall by Alfred Lord Tennyson)

Bulaklak na sumibol sa bitak ng pader,
Pinalaya kita sa pagkakapiit,
Heto ka sa mga kamay ko, buong-buo—ugat at lahat,
Munting bulaklak—kung sana ay naunawaan ko 
Ang katotohanan mo, ugat at lahat, pati lahat ng lahat,
Sa iyo ko matatanto kung ano ang Diyos at ang tao.
Painting by Alee Garibay, 2022 (artist’s FB page)

FLOWER IN THE CRANNIED WALL by Alfred Lord Tennyson

Flower in the crannied wall,
I pluck you out of the crannies,
I hold you here, root and all, in my hand,
Little flower—but if I could understand
What you are, root and all, and all in all,
I should know what God and man is.

PAGBAGTAS

(Crossing The Bar by Alfred Lord Tennyson)

Dapithapon at ang tala'y lilitaw,
Saka ang pagtawag sa aking kaylinaw!
Sana nga'y di panaghoy ang aking marinig,
Sa pinakahuli kong pagkakatig.

Ngunit di mapupukaw, kaylalim ng idlip,
Di na magigising abtan man ng banlik,
Ang along nanggaling sa pusod ng dagat
Tutulak pabalik sa dambanang-ugat.

Takipsilim at ang tinig ng batingaw,
Saka ang paglukob ng di-tantong dilim!
Sana nga'y di kalungkutan, di rin panglaw,
Ang baon pag-alis sa oras ng libing.

At kahit dalhin pa sa kaylalim na balon
Niyong kapusurang sinisid ng alon,
Ang Giya ko'y tiyak doon maghihintay
Upang matunghayan ang aking pagdatal.
New Day by Marilou Viado, 2021 (artist’s page in Dry Brush)

CROSSING THE BAR by Alfred Lord Tennyson

Sunset and evening star,
And one clear call for me!
And may there be no moaning of the bar,
When I put out to sea,

But such a tide as moving seems asleep,
Too full for sound and foam,
When that which drew from out the boundless deep
Turns again home.

Twilight and evening bell,
And after that the dark!
And may there be no sadness of farewell,
When I embark;

For tho' from out our bourne of Time and Place
The flood may bear me far,
I hope to see my Pilot face to face
When I have crost the bar.

PAANO KITA INIIBIG

(How Do I Love Thee by Elizabeth Barrett Browning)

Paano kita iniibig? Bibilangin ko.
Mahal kita mula sa kaibutura't lawak 
Hanggang sa kasukdulan ng aking kaluluwa, 
Tungo sa hangganan ng tao at paniniwala,
Ang pag-ibig ko'y katulad ng dalanging taimtim
Na isinasamo sa umaga't takipsilim.
Mahal kita nang buong laya, gaya ng ibon;
Mahal kita nang wagas, mundo ma'y baliktarin.
Iniibig kita ng pagsuyong may silakbong
Tinimpi ng pighati't pananalig ng paslit.
Iniibig kita ng pagsintang mandi'y nawaglit
Sa mga nauna nang sinamba—mahal kita
Buong buhay ko!—at, kung itutulot ng Diyos,
Higit kitang mamahalin sa kabilang buhay.
Harana by Antonio Garcia Llamas (artist’s page in Mutual Art)

HOW DO I LOVE THEE by Elizabeth Barrett Browning

How do I love thee? Let me count the ways.
I love thee to the depth and breadth and height
My soul can reach, when feeling out of sight
For the ends of being and ideal grace.
I love thee to the level of every day’s
Most quiet need, by sun and candle-light.
I love thee freely, as men strive for right;
I love thee purely, as they turn from praise.
I love thee with the passion put to use
In my old griefs, and with my childhood’s faith.
I love thee with a love I seemed to lose
With my lost saints. I love thee with the breath,
Smiles, tears, of all my life; and, if God choose,
I shall but love thee better after death.

KUNG MAMAHALIN MO AKO

(If Thou Must Love Me by Elizabeth Barret Browning)

Kung ako'y mamahalin, huwag imatwid ang ano man
Maliban sa pag-ibig lamang. Huwag mong sasabihing,
'Mahal ko siya dahil sa kanyang ngiti—sa anyo—
Sa mahinay na pagsasalita—sa pakay ng dunong
Na kagamay ng aking isipan, at pihong ang dulot
Ay kalugod-lugod na ginhawa sa ganitong araw'—
Pagkat ang mga ito, Mahal ko, ay mapapagbago 
O mababago sa'yo—at ang pag-ibig, pag hinabing
Ganyan, ay makakalas ding gayon. Di mo ako dapat
Ibigin dahil sa habag kapag ako'y lumuluha—
Sino man ay nakakalimot umiyak, lalo't laging
Pinapatahan, at sa gayon naglalaho ang alab!
Mahalin mo ako dahil sa pag-ibig, at tunay mong
Mamahalin lagi hanggang sa dulo ng walang maliw.
Harana by Jude Agopitac (artist’s page in Dry Brush)

IF THOU MUST LOVE ME by Elizabeth Barrett Browning

If thou must love me, let it be for nought
Except for love's sake only. Do not say
I love her for her smile ... her look ... her way
Of speaking gently, ... for a trick of thought
That falls in well with mine, and certes brought
A sense of pleasant ease on such a day'—
For these things in themselves, Belovèd, may
Be changed, or change for thee,—and love, so wrought,
May be unwrought so. Neither love me for
Thine own dear pity's wiping my cheeks dry,—
A creature might forget to weep, who bore
Thy comfort long, and lose thy love thereby!
But love me for love's sake, that evermore
Thou may'st love on, through love's eternity.

Featured header images, from left to right: William Wordsworth, Elizabeth Barrett Browning, Alfred Lord Tennyson (credit: Wikipedia)

About the poet

MERLITA LORENA-TARIMAN writes poetry in three languages: English, Filipino, and Bikol. Her works have appeared in various periodicals—Focus, Sunday Times magazine, Inquirer magazine, Woman Today, Filmag, Diyaryo Filipino, Philippine Free Press—and in three anthologies: Ang Silid na Mahiwaga by Soledad S.Reyes (1994), Hagkus by Paz Verdades M. Santos (2003), and Sagurong by Paz Verdades M. Santos and Kristian Sendon Cordero (2011). Her first Bikol-Filipino poetry collection, Pinatubo At Iba Pang Tula, was published in 2014, through a grant from the National Commission for Culture and the Arts.

Leave a Reply